จริงๆตอนแรกจะไม่อัพ แต่ว่าก็กลัวเสียใจไม่มีไดไว้อ่านตอนแก่ เลยตัดสินใจเอาซะหน่อย
บันทึกความเกรียนของตัวเองไว้เป็นอนุสรณ์ กรั่กกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มันเหมือนอัพไดอารี่ของเราด้วย
ถ้ายาวเกินก็ขอโทษด้วยน้า T^T
แต่ต้องบอกก่อนเลยว่าไม่เคยตามอะไรเกรียนเหี้ยๆขนาดนี้มาก่อน
มีการโฮกแบบเอาหัวโขกกระจก และต้องลอดต้นไม้ดู
หลบตรงบันได แนบตัวกับกำแพง ปีนระเบียง ถอดรองเท้าวิ่ง โอ๊ยทำทุกอย่าง
มันเชี่ยมากจริงๆ คลานเข้าห้องยังมี ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
เอาเป็นว่า จะพยายามเล่าให้ครบละกันงิ

วันที่ 7
 


วันนี้แลดูไม่มีไรมากปะ แลดูชิวเพราะยังไงก็อยู่ข้างนอกอยู่แล้ว
หลังจากที่ไปถึงเกือบสี่ทุ่ม นั่งเม้าอะไรยืดยาว ลากกระเป๋าและแบกป้ายไฟไปมาทั่วสนามบิน
รอจนมากันครบกลุ่ม ก็เดินไปที่เกทสิบ รอนานอยู่ลองกล้องไรเรื่อยเปื่อย
พี่ยามเดินมา ถามเค้าว่าออกเกทไหน เค้าบอกว่าเกทเก้า
แต่ไม่เชื่อจ้า = = คือนึกว่าหลอก
ไม่เข็ดไง รอบที่แล้วเค้าก็บอกว่าเกทห้า(รอบแจจุง) 
ก็ไม่มีใครเชื่อ ก็ยืนอยู่เหมือนเดิม ประเด็นอีรถตู้มาจอดหลอกจ้า
แล้วรถคันอัลพาร์ดมันจอดไกล ซึ่งตอนแรกมันถอยไปจากเกทสิบ
ก็ไม่ได้เอะใจอะไรจ้า = = วิ่งกันขาแหก ได้เห็นแวบนึง
ตอนขึ้นรถคันสีขาว ก็ขับตามออกไป 
เรื่องเหยียบเท่าไหร่เราไม่ได้ถามพี่คนขับนะ
แต่ก็ไปถึงทันเพราะรถตำรวจไม่บล็อก 
(แต่ขามาบล็อกกันชิบหายอะ -*-) 
มีโมเม้นแซงตอนเข้าทางด่วน ก็ส่องเข้าไปในรถ
ชางมินนั่งเล่นกาแล็กซี่อยู่ ไฟขาวส่องหน้าเลย
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
คือผช.ชอบเล่นอะไรในรถแล้วเราก็จะเห็นอะ 
แล้วมันกรี๊ดมาก ๕๕๕๕๕๕๕๕
ชางมินนั่งอ่านไม่สนใจ แต่ทั้งรถนี่กรี๊ดแตกไปแล้ว ส่องไฟเขียวมันยังไม่เห็นเลย๕๕๕๕
ทีนี้พอถึง ก็เลี้ยวๆตาม พอลงจากรถได้ก็วิ่งไปดักรอที่ทางเข้า
พี่ตำรวจท่องเที่ยวบอกว่า อย่ากรู เราก็โอเคยืนนิ่งๆ
สักพักชางมินก็เดินลงมา แล้วยืนรอพี่
คือหันมารอ น่ารักมากอะ ๕๕๕๕๕ เหมือนพี่ยุนจะนอนมั้ง
อันนี้ไม่รู้ เดา เพราะสักแปปเลยกว่าจะลงมา
ตอนนั้นหงุดหงิดกล้องมาก เพราะปรับแสงไม่ทัน
ชัตเตอร์ดีเลย์ห่าเหว ภาพเลยออกมาวืดหมดเลย-*-
เซ็งมาก มีคนข้างๆเราบอกว่า ยุนโฮแฮปปี้เบิร์ดเดย์
พี่ยุนก็หันมานะ แล้วทำหน้าเหมือนรับรู้แล้ว ๕๕๕๕
พอโฮมินเดินเข้าล็อบบี้ไป เราก้หยุด ไม่ได้เดินตาม
ทีนี้มันมีคนเดินแล้วเค้าไม่ห้าม เราก็แบบ อ่าว ไปได้เหรอ งั้นไปมั่ง
เดินตามหลังพี่ยุนไป ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
 
 
 
 


พอเสร็จก็ออกมาเดินโต๋เต๋ที่หน้าตึก
มองไปที่ป้ายปุ๊บ ถึงกับผงะ มันคือตึกรอยัลวิงส์!!!! อ่าวตึกกูนี่หว่า555555555555
ตอนเข้ามาไม่ได้ดูอะไรเลย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ตอนแรกจะชวนกันไปสำรวจหาตึกตัวเองด้วยซ้ำ จะได้ดูทางหนีทีไล่ กร้าก
ตอนนั้นคือกรี๊ดออกมาเลย แบบไม่คาดฝันอะ ๕๕๕๕๕๕๕
เพราะตอนแรกพยายามจองเทอเรส แล้วมันเต็ม
ไม่ว่ายังไงก็เต็ม คือโทรไปเหวี่ยงโรงแรมก็แล้ว มันก็บอกว่าเต็ม ทำอะไรไม่ได้
เราก็แบบ เออกูจะคุ้มมั้ยเนี่ย ๕๕๕๕๕๕
พอไปถามเค้าเตอร์เค้าบอกว่า ห้องเราอยู่ชั้นสาม แล้วตึกมีแปดชั้น ก็คิดว่าอืมมมม
โฮมินคงจะอยู่บนสุดมั้ง ไม่ได้อะไร แต่อยู่ตึกเดียวกันก็รู้สึกดีแล้ว
ขอบคุณสวรรค์มาก T^T คืนนั้นกว่าจะได้นอนก็ตื่นเต้นกันอยู่พักใหญ่เลย
 

วันที่ 8 
 

วันนี้เข้าเช็คอินตอนเช้า ก็นั่งรอที่ล็อบบี้
เพราะตอนแรกตารางบอกว่ามีถ่ายชางมิน
เราก็คิดเต็มที่ว่าที่เดินมาต้องเป็นชางมินคนเดียว
พอตั้งแถวปุ๊บ ก็รอกันอยู่สักพักเลย 
พี่เราชะโงกออกไปดูแล้วบอกว่า เฮ้ย ยุนโฮๆๆๆ 
เราตาโตอะ เฮ้ย พี่ยุนมา ก็เลยเอี้ยวตัวไปถ่ายบ้าง
จ๊ะเอ๋กันพอดี ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
พี่ยุนเดินออกมาแบบ เราตั้งกล้องยังต้องพูดออกมาว่า"หล่อมากอะ"
คือหล่อจริงๆ ตอนเดินมาใกล้นี่ไม่ไหวแล้วเหอะ TT^TT
อยากกัดแขนอะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แล้วตอนแรกยังไม่ล้วงกระเป๋านะ แล้วไม่รู้อีท่าไหน
พี่แกอมยิ้มแล้ว เหมือนเห็นปฏิกิริยาแฟน เอามือล้วงกระเป๋าแล้วเดิน
โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย อะไรของเทอ ยุนโฮ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
 
 
 
 
 
 
 
 

พี่ยุนอ่อยมากนะทริปนี้ คือพยายามจะเซอวิสอะ
น่ารักที่สุดอะเมนเรา > คือหลังจากที่ชางมินไปถ่ายที่สระตึกแกรนด์ เรากลับมาที่ห้องเพราะ
มันมองไม่เห็น แล้วพอดีไปถามพี่กาดมา ว่าศลป.อยู่ห้องไหน
ตอนแรกไม่รู้ว่าอยู่ชั้นไหนด้วย แต่มีแต่คนบอกว่าชั้นสี่
เราแบบ อ้าว กูอยู่ชั้นสามกูไม่รู้ไรเลย คนอื่นรู้กันได้ไง
ปรากฏว่าพนักงานไม่มีกั๊กไรเลย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แล้วฮาตอนเค้ายกกระเป๋าเข้ามาให้ในห้อง
พี่เราทิปให้ค่ายกกระเป๋า ไม่ได้พูดอะไร เค้าบอกว่า "อยู่ชั้นสี่นะครับ"
เอ่อ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ทุกคนหันมองหน้ากัน... อะไรชั้นสี่วะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
มีอีกรอบตอนถามพี่พนักงานคนที่ตาโตๆหน้าตาดีๆหน่อย
เฟินถามว่า พี่คะศลปพักชั้นไหนอะ เค้ากำลังก้มหน้าเขียนอะไรสักอย่าง
เงยหน้าขึ้นมาตอบว่า "ชั้นสี่ครับ" แล้วก้มเขียนต่อ
เราก็มองหน้ากันอีก เอ่อ.. มึงไม่กั๊กจริงด้วย ๕๕๕๕๕๕๕
ตลกดี พนักงานโคตรน่ารักเลย เราเชื่อนะว่าโรงแรมพยายามแล้วกับการที่
อยากให้แฟนเห็น แต่เกาหลีไม่ยอม ซึ่งแค่นี้ก็ดีถมเถแล้วที่ได้มา
เราว่าเกาหลีไม่สนหรอกว่าใครจะจ่ายเท่าไหร่ แล้วจะเข้ามาดูได้ยังไง
แต่มันไม่เห็นก็คือจะกัน แล้วเรื่องมากสุดๆๆๆๆๆๆ T^T
ได้ยินทีมงานบ่นกันเป็นแถวอะ (ชอบเนียนไปคุยกับเค้าไง๕๕๕๕๕)
แต่เราก็แอบเฟลกันนะที่โดนห้ามโดนหลอกขนาดนี้
ยิ่งช่วงหลังๆเหมือนไปตามฟรีไม่เสียค่าใช้จ่าย
ยิ่งตอนหลอกนี่แบบ... อือหืออออออ (เดี๋ยวค่อยเล่า๕๕๕๕๕)
ถึงไหนแล้ววะ เออพอแน่ใจว่าชั้นสี่ ก็เลยไปถามพี่กาดอีกทีว่าห้องไหน
เค้าบอกว่าบอกไม่ได้ ก็หลอกถามจนรู้มาว่าห้องโซน A
(1 - 4 = โซน A , 5 - 8 = โซน B , 9 - 12 = โซน C ประมาณนี้)
ทั้งโซน คือเค้าเหมาสี่ห้อง แล้วอยู่ลึกสุดเลย ข้างหลังระเบียงเป็นทะเล
อีกฝั่งก็เป็นป่ามั้ง แบบเออ มันก็เข้าใจเลือกมุมอับเนอะ ๕๕๕๕๕
แล้ว.....ห้องเรามัน 0304 จริงๆคือแค่รู้ว่าโซนเดียวกันก็เอ่อ.. ฟินแล้ว
ฟินตั้งแต่ตึกเดียวกัน ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ไปหลอกถามมาอีกรอบ เค้าบอกว่า ห้อง 02 คนนึง 04 คนนึง
กรี๊ดอีกรอบ คือเราวิ่งเข้าไปในห้องนอนแล้วเขินอะ ไม่พี่ยุนก็ชางมินนอนบนนี้
คนข้างบน ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
T////////////////////T เริ่มจิ้นไปไกล ขนาดบอกว่าเป็นชางมินยังน้ำตาจะไหล
ตอนแรกพี่กาดบอกว่าจำหน้าไม่ได้ เราแบบเออไว้ดูเอง ๕๕๕๕๕๕๕๕๕

ตอนช่วงเช้าที่ไปถ่ายบนดาดฟ้ากัน
ก็ไปนั่งๆอยู่ข้างในทางเดิน มันเชื่อมได้อะ
พอถึงเวลาเราก็ไม่ออกไป พี่กาดเค้าใจดีมาก
พอเราบอกว่า ขออยู่ตรงนี้เงียบๆ เค้าก็ไม่ว่าอะไรนะ 
เลยนั่งยองๆ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ 
พอมันมาก็อยู่ไกลมาก แต่อีพี่กาดเกายกมือขึ้นมาบังกล้อง
แต่ตอนนั้นคือพี่ยุนเดินเข้ามาในตู้กระจกแล้วส่องกระจกไง
มันจะมีป้ายไนท์อินปารีสอะ แล้วเป็นกระจก
พี่ยุนหันไปมองแล้วยกมือขึ้นเกาๆตรงกกหูตัวเอง
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แล้วพอเดินเลยมาอีกนิดพี่แกก็หันมายิ้ม แบบยิ้มแค่เสี้ยววิแล้วหันไปอะ
แต่แค่นั้นก็ตายแล้วป้ะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
 

 

 

คนอะไรอ่อยได้อีกเหอะ ><;;;
พอเค้าขึ้นห้องนั่นแหละถึงได้ไปถามว่าเค้าอยู่กันโซนไหน
พี่กาดของโรงแรมใจดีมาก ใจดีมากจริงๆ ขนาดลงมาไล่ตอนที่เราอยู่ตรงหัวมุม
เค้ายังยิ้มเลย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แต่ก็มีบางคนเหมือนกันที่เข้มงวด คงเพราะเค้าโดนด่ามาจริงๆ 
มีอีกคนบอกว่า เขยิบเข้าไป อย่าให้กาดเกาเห็น (หมายถึงพี่อ้วน)
แล้วพี่อ้วนนี่เป็นไร ต้องเห็นกูตลอด แบบโผล่หัวออกมาก็จ๊ะเอ๋พี่อ้วนทุกรอบอะ
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

ตอนชางมินกำลังจะออก คือพี่ส่องอยู่ชั้นสาม แล้วเห็นชางมินเดินออกมา
ใส่สูทขาว เลยเรียกขึ้นไปดู เราก็มองแระ 
เห็นประตูเปิด แขนเสื้อขาวโผล่มา..
กำลังจะฟิน พี่อ้วนเดินออกมา สะดุ้งโหยง TwT
คือเดินออกมาไล่ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ทะมึนออกมาบังชางมินหมด แล้วมันก็ไม่ได้ออกมา
แบบ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ อีกนิดเดียว
 
 

ตอนออกไปสระว่ายน้ำ ตามไปแล้วไม่เห็นอะ 
แล้วคือยุนโฮอยู่ตึก เลยแบบ กุขอไปดูยุนได้มั้ย
เผื่อจะเห็นไรงี้ ตอนแรกที่ไปถึงบาร์
คือแบบ มีเก้าอี้ให้อย่างดีเลยนะ จองที่แล้ว
สุดท้ายเกาหลีมายกออก แล้วให้แฟนไปอยู่อีกทางที่เป็๋นศาลากลางน้ำ
เราก็แบบ เอ่อ ตกลงให้กูอยู่ตรงไหนดู เค้าถ่ายข้างใน
ส่องกันตาเหลือกอะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ซึ่งตอนนั้นหิวมาก แล้วยุงกัด เลยกลับขึ้นห้อง แล้วไปนั่งตรงระเบียง
คิดกันเล่นๆว่า ถ้าเป็นยุนโฮที่นอนบนนี้จะฟินมาก แล้วบ้าบออยู่สามสี่คน
สามสี่คนนั้นอย่าให้บอกว่าใครบ้าง คือเกรียนตัวแม่สี่คน 
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ 
เพราะว่าไฟห้องมันเปิดอยู่ไง ก็แบบ โอป้า ซารังแฮ บ้าบอ
สักพักเค้าบอกชางมินจะมา แล้วเราไปส่องตรงบันไดแล้วโดนไล่ 
เลยกลับมาอยู่หน้าห้อง เพราะเวลาเค้าเดินมาเราจะเห็น 
แล้วค่อยวิ่งไปตรงบันได พอชางมินเข้ามาเท่านั้นแหละ
วิ่งป่าราบ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แล้วฮาตัวเองตรงเอากล้องยื่นขึ้นไปเพื่อส่องดูว่ามายัง
แต่หัวหลบอะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ขำมาก แล้ววิ่งนี่คือป่าราบนะ จริงๆ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แล้วต้องถอดรองเท้าด้วยเหอะ โคตรเกรียน
แต่เห็นจริงๆนะ ๕๕๕๕๕๕ ชางมินหันมามองด้วย คงได้ยินเสียงวิ่งแบบป่าราบนั่นแหละ
กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก ท่าทางจะแอบสะพรึง
พอเห็นชางมินปุ๊บวิ่งหนีเข้าห้อง แล้วมานั่งเม้ากันต่อ 
ไม่กล้ากรี๊ดตรงระเบียง ต้องมาโฮกในห้อง ๕๕๕๕๕๕๕๕
พอชางมินเข้านั่นแหละถึงได้รู้ว่า ชางมินอยู่ 0402 
ไขกุญแจเองด้วย แล้วไขนานอะ ยืนอยู่สักแปปเลย

เราก็กลับเข้ามาฟิน.... เช๊ด!!!!! ยุนโฮอยู่ห้อง04 
สวรรค์ของกูชัดๆ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
พอกลับเข้าห้อง หิวมาก นั่งกินโจ้ก ทีนี้ก็ส่องระเบียงใหญ่เลยค๊า
พอรู้ว่าห้องนี้ของพี่ยุน ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


เค้าบอกว่าชางมินกลับเข้ามาพักประมาณชม.นึง
ทุกคน ก็เลยนั่งรอ พร้อมจะออกไปอีกรอบ
แล้วพอได้ยินเสียงออกไป เราก็ไม่ไป กินโจ้กไม่เสร็จ
ทีนี้มีหลายคนมากบอกว่าเห็นยุนโฮออกไป เราก็แบบไอ้เชี่ย
ออกไปแล้วเรอะ เสียดายโจ้กมาก ๕๕๕๕๕๕๕
แต่ก็เดินไปที่แกรนด์ ไปส่องๆ เห็นแต่ชางมิน โดนอิพี่อ้วนชี้ด้วยว่าห้ามถ่าย
เสี่ยงตายสุดๆกับการถ่ายรูป แม้งหันมาเจอกุตอนถ่ายทุกที ๕๕๕๕
 
 
 

แล้วพอชางมินถ่ายเสร็จ มีคนวิ่งออกนึกว่ากลับ
ปรากฏว่าเดินเข้าไปพัก พี่ยุนออกมาถ่ายต่อ เลยแบบ อ้าววววววววววววว
ตอนแรกวิ่งกลับไปถึงรอยัลวิงแล้วนะ ต้องกลับมาอีกอะ
แล้วไอ้บ้า กูเหนื่อย = = 55555555555555555
เดินเข้ามาก็ไปส่องๆตรงกระจก ตอนถ่ายคู่กันไม่ค่อยเห็น
ต้องลอดต้นไม้ดู แต่พอพี่ยุนมานั่งให้ชางมินถ่ายเดี่ยว
อันนั้นฟิน!!!!!! ยุนโฮน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
นั่งแบบ อ่อยมาก ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
คือก็รู้ว่าแฟนเห็นแล้วกรี๊ด ก็พยายามหันหน้ามา ทำเป้นเงยหน้า
ทำนั่นนี่ ยิ้มหลายรอบ น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกก
เพ้อมากอะตอนนั้น แล้วพอพี่ยุนลุกไปถ่ายบ้างนี่แบบ ฟินตัวตายจ้า
 

 
 

เห็นรูปในจอคอม มองตัวจริง(ที่ลอดต้นไม้เห็นแค่ซีกด้าานข้าง) 
ก็จะตายแล้ว เอาหัวโขกกระจกจนพี่เค้าขึ้นมาบอก
น้องห้ามถ่ายรูปห้ามทุบกระจกนะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
พี่คะน้องขอโทษ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ตรงนั้นนี่คือถ่ายไม่ค่อยได้จริงๆ เพราะอ้วนมองอยู่ตลอดเวลาอะ
มาได้ตอนหลังที่อ้วนเดินไปไหนแล้วไม่รู้นั่นแหละ
กาดคนอื่นเราไม่ค่อยกลัว กร้ากกกกกกกกกกกกกกกก
แล้วพี่ยุนโคตรอ่อย คือที่จริงตัวเองยังไม่ถ่าย ก็ลุกขึ้นยืน
ทำเป็นไปกดดูรูป โอ้ยนั่นนี่ >< จะขี้เก็กไปไหนอะผช.คนนี้ ๕๕๕๕๕
แล้วตอนเดินออกที่ไปขึ้นรถ คือพี่ยุนเดินหน้านิ่งเข้าไป</